142 شد و آب بيشترى از آن جوشيد. پس در آنجا نقشه زيارتگاه را ترسيم كردند و «حاج ابونصر بن طباخ»، ساختن آن را برعهده گرفت.
ملك الصالح اسماعيل (فرزند نورالدين محمود بن زنگى) نيز آنها را در ساخت زيارتگاه يارى كرد. اما آنان ديوار جنوبى را كوتاه ساختند. از اينرو، شيخ ابراهيم بن شداد، از مال خود، بر ارتفاع ديوار افزود. بدين ترتيب، مردم در اين كار همكارى كردند و هر صاحبپيشهاى خود را ملزم مىكرد تا يك روزِ خود را براى ساخت زيارتگاه اختصاص دهد. بازاريان نيز از فروش اجناس، مبالغى را براى هزينههاى اين كار قرار مىدادند. ايوان بنا را «حاج ابوغانم بن شقويق» از مال خود ساخت. «صفىالدين طارق ابن على بالسى»، رئيس حلب نيز ورودى بنا را خراب كرد و ورودى مرتفعترى بهجاى آن ساخت. سرانجام در سال 585 ه .ق ساخت زيارتگاه پايان يافت. 1
بنابراين، اقوال مورخان بزرگ حلب، از جمله ابن عديم و ابن ابىطى، دلالت دارد كه زيارتگاه «مشهد الحسين» براساس رؤيت امام حسين(ع) در خواب ساخته شده است.
پيش از بررسى اين اقوال، لازم است به نظريه ديگرى نيز درباره پيدايش اين زيارتگاه اشاره كنيم كه گويا يكى از پژوهشگران معاصر به آن دامنزده است. براساس اين نظريه، مشهد الحسين حلب، دير يك راهب مسيحى بوده است كه سر امام حسين(ع) را در آنجا گذاشتند و براى همين، دير به زيارتگاه تبديل شد. 2 مفاد اين داستان، چنانكه ابنشهرآشوب از «نطنزى» در كتاب «خصائص» خود نقل كرده، چنين است كه هنگام رسيدن سر امام حسين(ع) به «قِنَّسرين» 3، راهبى از صومعه خود سربرآورد و نورى را ديد كه از سر امام(ع) به آسمان بالا رفته است. پس مبلغى به