97همچنين امام صادق(ع) فرمود:

... لَمْ يُعَلِّمِ الله مُحَمَّداً(ص) عِلْماً إِلَّا وَ أَمَرَهُ أَنْ يُعَلِّمَهُ عَلِيّاً. ¹

خداوند علمى را به پيامبر(ص) نياموخت؛ مگر اينكه به او امر كرد آن را به على(ع) بياموزد.

بنابراين حضرت على(ع) گنجينه علوم پيامبر و باب علم النبى(ص) است؛ همان‌طور كه خود آن حضرت درباره معارف خود چنين فرمود:

بَلِ انْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لَاضْطَرَبْتُمْ اضْطِرَابَ الْأَرْشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ الْبَعِيدَة. ²

بلكه من داراى علومى‌ام كه اگر آنها را در اختيار شما قرار دهم، به لرزه و اضطراب خواهيد افتاد؛ همانند لرزش ريسمان در چاه‌هاى عميق.

تعليم باواسطه

تعليم و وراثت باواسطه، مجموعه معارفى است كه با يك واسطه يا بيشتر از پيامبر اسلام(ص) به ساير اهل‌بيت(عليهم السلام) رسيده است؛ يعنى امامانى كه رسول خدا(ص) را درك نكرده‌اند و مستقيم از آن حضرت كسب فيض ننموده‌اند. ولى از اجداد خود نقل حديث مى‌كنند تا به رسول خدا(ص) مى‌رسد؛ مثل حديث معروف سلسلة الذهب كه امام رضا(ع) در نيشابور چنين فرمود:

قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي الْعَبْدُ الصَّالِحُ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَبُو جَعْفَرِ بْنُ عَلِيٍّ بَاقِرُ عُلُومِ الْأَنْبِيَاءِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَلِيُّ بْنُ الحُسَيْنِ سَيِّدُ الْعَابِدِينَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي سَيِّدُ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ الحُسَيْنُ قَالَ حَدَّثَنِي