68 حقيقى است كه ادله مودت ذىالقربى از آيه و روايت به مطابقه بر آن دلالت دارد. 1
«آيت الله مكارم شيرازى» نيز در نقد سخن آلوسى مىگويد:
اينكه آلوسى در تفسير روحالمعانى بعد از ذكر پارهاى از اين روايات گفته است: «وجوب محبت اهلبيت نزد ما جاى ترديد نيست؛ ولى اين [سخن]، به بنىاسرائيل و عصر موسى ارتباطى ندارد»، سخن بىاساسى است؛ چراكه اولاً، بحث از محبت نيست. بلكه سخن از قبول رهبرى است. ثانياً، منظور انحصار رهبرى در ائمه اهلبيت(عليهم السلام) نيست؛ بلكه در عصر موسى، او و برادرش هارون رهبر بودند و قبول ولايتشان لازم بود و در عصر پيامبر اسلام(ص) ولايت او و در عصر ائمه اهلبيت(عليهم السلام)، ولايت آنها. اين نيز روشن است كه مخاطب اين آيه، گرچه بنىاسرائيل است، ولى به آنها انحصار ندارد. هر فرد يا گروهى كه اين مراحل چهارگانه (توبه، ايمان، عمل صالح، زير چتر هدايت رهبران الهى بودن) را طى كند، مشمول غفران و عفو خدا خواهد شد. 2
دليل سوم: روايات
دليل عقل و كتاب بر مرجعيت علمى اهلبيت(عليهم السلام) بيان شد. در اين قسمت بعضى از رواياتى كه مرجعيت علمى امامان را تأييد مىكنند و در حد تواتر و تضافرند، بيان خواهند شد: