60 آنگاه با دست به سينه خود اشاره كرد و فرمود: «ماييم اهل ذكر و ماييم كه مردم بايد از ما سؤال كنند». 1
2. (كُونُوا مَعَ الصَّادِقِين)
در اين آيه خداوند از مؤمنان خواسته است كه پرهيزكار باشند و از راستگويان پيروى كنند؛ چنانكه مىفرمايد: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّٰادِقِينَ ؛ «اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از [مخالفت فرمان] خدا بپرهيزيد و با راستگويان باشيد». (توبه:119)
از آنجا كه «صادق» در اين آيه به صورت مطلق ذكر شده است، همه ابعاد و مراتب آن، يعنى صدق در عقيده، گفتار و رفتار مراد است. بديهى است كسى كه همواره در عقيده، گفتار و رفتارش صادق باشد، از صفت عصمت برخوردار است. 2
از اين آيه استفاده مىشود كه جامعه به افرادى نيازمند است كه مرجع و رهبر علمى و سياسى آنها باشند تا مشكلات علمى و دينى مردم را حل كنند. بىشك اين افراد، غير از ائمه معصوم(عليهم السلام) نيستند؛ چنانكه روايات بسيارى به اين مسئله اشاره مىكند كه در اينجا برخى از آنها را مىآوريم.
«شيخ صدوق» روايت مىكند كه حضرت على(ع) خطاب به عدهاى از مهاجران و انصار فرمود: