43
فصل دوم: ديدگاه علماى شيعه درباره حدود علم امام
صفات امام(ع) يكى از بحثهاى مهم كلامى و اعتقادى است. امام بايد در همه كمالات و فضايل، يگانه و بىنظير باشد. يكى از اين صفات، علم امام(ع) است. البته گفتنى است كه ما در اين قسمت، تنها به بيان ديدگاههاى بعضى از علماى بزرگ شيعه درباره علم امام مىپردازيم. اما براى آشنايى با چگونگى علم امام و ويژگىهاى آن، بايد به كتابهاى ديگر مراجعه نمود.
درخور توجه است كه اصل آگاهى امام از غيب و ماوراى طبيعت، مورد قبول و اتفاق همه علما و صاحبنظران شيعه اعم از فقيهان، مفسران، فيلسوفان، عارفان و محدثان است. ولى در تفصيل و چگونگى و حدود آن اختلافنظر است؛ بهطورىكه در اين زمينه، سه ديدگاه وجود دارد:
1. گستردگى علم امام
بيشتر دانشمندان شيعه، علم امام را فراگير مىدانند و معتقدند كه حجج الهى(عليهم السلام) از حوادث گذشته، حال و آينده جهان آگاهى دارند. گفتار بعضى از متكلمان 1 در اين زمينه چنين است: