41
ابنتيميه
فَلَا نُسَلِّمُ أَنَّ عَلِيًّا كَانَ أَحْفَظَ لِلْكِتَابِ وَالسُّنَّةِ وَأَعْلَمُ بِهِمَا مِنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ بَلْ هَمَا كَانَا أَعْلَمَ بِالْكِتَابِ وَالسُّنَّةِ مِنْهُ. 1
ما قبول نداريم كه على(ع) آگاهتر به كتاب و سنت و عالمتر به آن دو از ابوبكر و عمر بوده است. بلكه ابوبكر و عمر به كتاب و سنت از على(ع) آگاهتر بودهاند!
دلايل عقلى بر اعلميت امام
بعد از بيان چند حديث از اهلسنت مبنى بر اعلميت امام، در اينجا دلايل عقلى بر اعلميت امام را بيان مىنماييم:
1. از آنجا كه پيامبر اسلام(ص) براى هدايت همگان مبعوث شده است، بايد از صفات برترى برخوردار باشد تا بتواند اين آيين الهى را گسترش دهد و رسالت خود را به بهترين شكل به فرجام رساند. يكى از اين صفات و كمالات، آگاهى كامل به تمام مسائل جهان است كه باعث مىشود ايشان بر تمام حوادث جهانى احاطه يابد؛ به عبارت ديگر آگاهى رسول اكرم(ص) از امور عالم و احاطه او به آنچه رخ مىدهد، از پايههاى فراگير رسالت است.
ازاينرو جانشين پيامبر(ص) نيز بايد از اين آگاهى برخوردار باشد تا بتواند هدف پيامبر(ص) را به سرانجام برساند؛ زيرا احكامى كه پيامبر(ص) از طرف خداوند آورده است، تنها براى زمان رسالت و مردمان آن روزگار نيست. بلكه دربرگيرنده همه اقوام، گروهها، زمانها و مكانهاست. 2