15
مقدمه
مسئله امامت از اصول عقائد مذهب شيعه اثناعشرى است. امام از منظر شيعه داراى ويژگىهايى است كه برخوردارى از علم گسترده، يكى از آنهاست. چنين علمى، اساسِ مهمترين شأن امام، يعنى هدايت انسان است. امامان(عليهم السلام) همانند پيامبران(عليهم السلام) هدايت انسان را برعهده دارند. ازاينرو بايد از علومى برخوردار باشند كه بتوانند مسئوليت سنگين امامت را با موفقيت انجام دهند و مردم با اعتماد و اطمينان كامل به آنان مراجعه كنند.
گفتنى است در زمان امامان معصوم(عليهم السلام) مردم نزد آنان مىآمدند و در هر زمينهاى سؤال مىكردند. ائمه(عليهم السلام) نيز به تمام آنها جواب مىدادند؛ بهطورىكه مردم از گستردگى علم امامان تعجب مىكردند. 1تاريخ روشنگر اين مطلب است كه ائمه اطهار(عليهم السلام) هيچگاه دانشى را نزد كسى نياموختهاند؛ با اين حال آنان از چنان علم گستردهاى برخوردار بودهاند كه نمىتوان هيچكس را همتاى آنان