142

كميت بن زيد اسدى ¹

عَنِ الْكُمَيْتِ بْنِ زَيْدٍ الْأَسَدِيِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ(ع) فَقَالَ وَ الله يَا كُمَيْتُ لَوْ كَانَ عِنْدَنَا مَالٌ لَأَعْطَيْنَاكَ مِنْهُ وَ لَكِنْ لَكَ مَا قَالَ رَسُولُ الله(ص) لِحَسَّانَ بْنِ ثَابِتٍ لَنْ يَزَالَ مَعَكَ رُوحُ الْقُدُسِ مَا ذَبَبْتَ عَنَّا. ²

كميت بن اسدى مى‌گويد بر امام باقر(ع)وارد شدم. آن حضرت فرمود: به خدا سوگند اى كميت! اگر چيزى داشتيم به تو مى‌دادم. ولى همان حرفى كه پيامبر(ص) در حق حسان بن ثابت فرمود، در حق شما نيز صادق است كه تا زمانى كه از ما دفاع كنى، روح‌القدس همراه توست.

دعبل خزاعى ³

هنگامى كه دعبل خزاعى بعضى از قصيده معروف خود را در خدمت امام رضا(ع) خواند، آن حضرت گريه شديدى كرد و سپس فرمود: «

يَا خُزَاعِيُّ نَطَقَ رُوحُ الْقُدُسِ عَلَى لِسَانِكَ بِهَذَيْنِ الْبَيْتَيْن» ⁴ ؛ «اى خزاعى! روح‌القدس در اين دو بيت با زبان تو سخن گفت».

اهل‌بيت(عليهم السلام) نيز به‌سبب داشتن ملكه عصمت در بالاترين مرتبه از اين نيروى غيبى برخوردار بودند؛ به‌طورى‌كه از آن در هدايت مردم كمك مى‌گرفتند؛