120و فلوس. گاهى نيز مؤنث استعمال مىگردد. پس گفته مىشود «الدفة» و از همين قسم است: «دفتا المصحف»؛ يعنى دو جلدى كه صفحات را دربرگرفته است.
نويسنده «تاج العروس» نيز مىگويد: «صحف، جمع صحيفه» است؛ به معناى ورق و برگ كه روى آن مىنويسند». 1
«ابوهلال عسكرى» مىنويسد:
«... و المصحف لايكون الّا جماعة اوراق صحفت اي جمع بعضها إلى بعض» 2؛ «مصحف، مجموعه اوراقى است كه روى هم جمع شده است».
معناى اصطلاحى مصحف
«علامه سيد مرتضى عسكرى» در بحث دقيق و جامعى كه در اين زمينه دارد، ابتدا «مصحف» را در اصطلاح صحابه، روايات اهلبيت(عليهم السلام) و از منظر خلفا و حتى از ديدگاه امتهاى گذشته بررسى مىكند و نتيجه مىگيرد كه واژه مصحف تا زمان عثمان، تنها يك اسم عامى بوده است كه به معناى لغوى خود (نوشتهها و كتابهاى جلد شده) استعمال مىشده است؛ حال چه قرآن باشد، مانند مصحف على(ع) كه قرآن است همراه با شأن نزول و تفسير تمام آيات و چه غيرقرآن باشد؛ مانند مصحف حضرت زهرا(عليها السلام) كه طبق روايات اهلبيت(ص) قرآن ديگرى نيست و چيزى از قرآن در آن وجود ندارد. بلكه در آن اخبار و حوادثى است كه در آينده به وقوع خواهد پيوست. ولى از زمان عثمان به بعد، بنابر اغراض سياسى، مصحف را تنها در «قرآن» استعمال كردهاند. 3