247چون مرسله على بن حكم، معتبره فضل بن شاذان و روايت ابان كه هر دو روايت به‌عنوان روايات صريحه در جمع مطلق و مقيد از آن ياد شد.
پاسخ
اين دسته از روايات استتار قابل حمل نيست ولى بايد ازنظر سند و جهت صدور مورد بررسى قرار گيرد. به نظر مى‌رسد با لحاظ روايات ديگر، قراين بر تقيه به حدى است كه حمل اين روايات صريحه را بر تقيه آسان مى‌سازد. 1
اشكال
سند رواياتى چون روايت على بن حكم 2 و روايت فضل 3 معتبر است. همچنين قراين تقيه را با توضيحى كه خواهد آمد، به‌ويژه با عنايت به روايت فضل بن شاذان، نخواهيم پذيرفت. بنابراين، به قرينه اين تصريح، چنين جمعى از اساس صحيح به نظر نمى‌رسد.
وجه سوم - حكومت ادله ذهاب حمره بر روايات استتار
برخى نيز اخبار ذهاب حمره را از باب تقدم تحديد شرعى بر تحديد عرفى و تخطئه آن، مقدم دانسته‌اند 4؛ توضيح اينكه، اگر در شرع گفته شد: «المسافر يقصّر»، عرف عنوان مسافر را بر كسى كه كمتر از مسافت شرعى طى مسير نموده نيز تطبيق