130اين روايت را با تفصيل بيشترى با اين سند نقل كرده است: «الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ عَبْدِالله بْنِ جَبَلَةَ عَنْ ذَرِيحٍ عَنْ أَبِي عَبْدِالله». 1صحت طريق شيخ به ابنسماعه اثبات شد؛ ضمن اينكه عبدالله بن جبله 2 و ذريح بن محمد محاربى 3 توثيق شدهاند.
ب) بررسى دلالى
اين روايت بيانگر تعليم جبرئيل به حضرت رسول(ص) دربارۀ اوقات نماز است كه در زمره روايات اهل تسنن 4 نيز نقل شد. روايت بيانگر اين است كه براى نماز مغرب يك وقت قرار داده شده است كه آن هم زمان وجوب يا سقوط شمس است كه مطابق قول استتار خواهد بود. اينكه مراد از وقت واحد در اين روايت چيست، محل بحث ما نيست؛ اما برخى بر فضيلت ابتداى وقت مغرب و تعجيل در اقامه آن 5 و عدهاى بر ضيق بودن وقت مغرب حمل نمودهاند. 6 بايد توجه داشت اين استظهار از روايت، مبتنى بر اين است كه ضمير در «وجوبها» را به قرينه مقام، به شمس برگردانيم 7؛ وگرنه درصورتىكه صلاة مغرب را مرجع آن بدانيم 8، روايت بر مدعا دلالتى ندارد.