85گرفت. 1 ابراهيم(ع) هنگام ساختن كعبه، از كوه ابوقبيس ندايى شنيدكه اى ابراهيم! براى تو امانتى است نزد من. ابراهيم رفت و حجرالأسود را گرفت و در ركن كعبه نصب كرد. 2
اين سنگ تاكنون چندين بار از جاى خود برداشته شده است. پيش از اسلام در دوران جُرهميان، اياد، عمالقه و خُزاعه چندين بار برداشته و دوباره نصب گرديده است. هنگام تجديد بناى كعبه به دست قريش - در دوران جوانى پيامبر(ص) - بر سر نصب آن مشاجرهاى جدّى ميان قبايل قريش پديد آمد. آن حضرت با تدبيرى حسابشده، حجرالأسود را در جاى كنونى نصب كردند و به اين شكل، از يك سو همه قبايل را در اين افتخار شريك ساخت و از سوى ديگر مانع يك خونريزى حتمى شد. پس از ظهور اسلام، در بازسازى عبدالله بن زبير و حَجّاج نيز اين سنگ از جا برداشته، ولى بار ديگر نصب شد. در قرن سوم هجرى، قرامطه نيز آن را ربوده و به شام بردند، ولى يكسال بيشتر طول نكشيد كه آن را بازگردانده و در جاى خود نصب كردند. در سال 317ق باز قرامطه اين سنگ را ربودند و در سال 339 ق آنرا دوباره بازگرداندند.
به مرور زمان و بر اثر تحولات و تغييرات، از حجمِ نخستينِ اين سنگ كاسته شد و حتى به چند پاره تقسيم گرديد (نزديك به پنجاه تكه) كه آخرين بار قسمتهاى مختلف آن را با بستهاى فلزى و نقرهاى به يكديگر متصل كردند و در محفظهاى نقرهاى قرار دادند. در حال حاضر تنها به اندازهاى است كه براى بوسيدن و استلام لازم است، و آن را در ديوار كعبه كار گذاشتهاند.