53است. 1 قبرستان بقيع را كه قديمىترين قبرستان مدينه است، «جنة البقيع» هم مىنامند. «بقيع» در لغت به معناى جايى است كه در آن درخت و ريشه آن باشد. 2 به همين دليل قبرستان عمومى مدينه را كه زمينى مملو از درختان بوده و به تدريج با گسترش قبرستان، آن درختها از ميان رفته است، «بقيع» ناميدهاند و چون در آنجا نوعى درخت به نام «غرقد» مىروييده است، آنجا را «بقيع الغرقد» نيز مىگويند. شمال غربى اين قبرستان را كه عمّههاى پيامبر(ص) در آن مدفونند «بقيعالعمّات» نام نهادهاند. اين قسمت، پيشتر به وسيله ديوارى از بقيع جدا بوده كه در سال 1373 ق ديوار آن را برداشتند. جنوب شرقى بقيع را كه محل دفن مردگان يهود و غير مسلمان بوده، «حش كوكب» خواندهاند. بعدها، در دوران اموى، ديوار آن را خراب و به بقيع ملحق كردند.
قبرستان بقيع با مساحت 3493 متر كه به شكل مستطيل است، تا يكصد سال پيش، خارج از حصار و بيرون از ديوار شهر قرار داشته، 3 اما اكنون در ميان شهر مدينه واقع شده و از چند سو در محاصره خيابانهاى ستين، عبدالعزيز و ابوذر و باب العوالى قرار گرفته است. بقيع در ناحيه شرقى مسجدالنبى(ص) و تقريباً در فاصله يكصد مترى آن واقع شده و بارها حدود آن تغيير كرده است.
رسول خدا(ص) به بقيع عنايتى ويژه داشت. برخى شبها به آنجا مىرفت