45
اسطوانة القُرعه
: نام ديگر ستون عايشه است. رجوع كنيد به مدخل «اسطوانة العائشه».
اسطوانة المُخَلّقَه
: «خَلوق» به معناى عطر و «مُخَلّقه» به معناى معطّر است. چون روى اين ستون عود مىنهادند و بوى آن فضاى مسجد را معطّر مىكرد، به اين ستون مخلقه گفتند. گفتهاند، اين رسم (و طبعاً نام هم) از زمان مهدى عباسى و توسط همسر او خيزران باب شد و از آن پس ادامه يافت و در حال حاضر، بالاى آن بر دايرهاى سبز و طلايى، اين نام ديده مىشود. اين ستون يادآور نمازگاه پيامبر(ص) و نزديكترين ستونها به محراب نماز آن حضرت است. به روايت بخارى، سلمة بن اكوع، صحابى پيامبر(ص) به دليل اعتقادش به تبرّك، هميشه در كنار اين ستون نماز مىگزارد و مىگفت: پيامبر(ص) را در كنار اين ستون، در حال نماز ديده است. مالك بن انس نيز مىگفت: بهترين جاى خواندن نماز نافله اينجاست و البته نماز واجب، بهترين جايش صف اول است. اين روايات در منابع اصلى اهل سنت، باور نسل نخست صحابه را به تبرّك نشان مىدهد.
نوشتهاند كه وقتى قبله تغيير كرد، اين ستون تا چندين روز، در مقابل پيامبر خدا(ص) قرار داشت و در واقع، عَلَم قبله به حساب مىآمد. اكنون ستون مورد نظر، اندكى جلوتر از محلّ اصلى است 1 و گويا قسمتى از اين ستون كه در نزديكى محراب قرار دارد، در داخل محراب واقع شده است.
اسطوانة المهاجرين
: نام ديگر ستون عايشه است. به مدخل «اسطوانة العائشه» رجوع كنيد.