43
اسطوانة الحنانه
: رسول خدا(ص) در آغاز و زمانى كه هنوز منبر ساخته نشده بود، هنگام قرائت خطبه، به درختى در سمت غرب محراب تكيه مىدادند و از آن به عنوان منبر استفاده مىكردند. نوشتهاند زمانى كه براى آن حضرت منبر ساخته شد و براى ايراد سخن روى منبر قرار گرفت، از اين درخت نالهاى شبيه ناله شتر مادهاى كه از بچه خود جدا شود، برخاست. لذا از آن روز اين درخت را «حَنّانه» ناميدند. آن حضرت دستى بر درخت كشيدند و آرام شد. 1 پيامبر(ص) دستور داد تا آن درخت را در همان جا دفن كردند. بعدها در طرح توسعه مسجد، درخت ياد شده به دست ابىّ بن كعب افتاد و هرگز آن را از خود جدا نكرد. به گفته ابنجبير، تا قرن ششم اين درخت در مسجد بود و مردم آن را مسح و لمس مىكردند. در مكان اين درخت ستونى ساختند و آن را «اسطوانة الحَنّانه» ناميدند. در اوايل قرن چهاردهم، ميرزا حسين فراهانى اين نام را بر ستون ياد شده مشاهده كرده است. ستون حنانه بعدها به «الجزعه» تغيير نام يافت. مكان آن، ميان محراب النبى(ص) و ورودى غربى آن است كه درى فلزى دارد. امروزه اين ستون وجود ندارد. 2
اسطوانة السرير
: «سرير» به معناى تخت است. نزديك اين ستون محلى بود كه رسول خدا(ص) ايام اعتكاف را در آنجا به سر مىبرد. اصحاب در آنجا تختى از چوب و برگ درخت خرما پهن مىكردند تا رسول خدا(ص) روى آن استراحت كند، و حضرت به پهلو روى آن