34گفته مىشود. اما در اصطلاح حج، به نخستين عمل ازمناسك حج و عمره احرام گويند. احرام بانيتكردن و گفتن لبيكهاى واجب (تلبيه) و پوشيدن دو جامه نادوخته توسط مردان كه به لباس احرام موسوم است، تحقق مىيابد.
احرام به نذر
: به طور معمول بر حجاج واجب است كه هنگام رسيدن به ميقات محرم شوند، اما برخى افراد نذر مىكنند كه در جاى معينى - پيش از رسيدن به ميقات - محرم شوند؛ براى مثال شخصى نذر مىكند كه در مدينه محرم شود. به اين نوع احرام «احرام به نذر» گفته مىشود. 1
ادنى الحِلّ
: واژه «اَدنى» صفت و از ريشه «د - ن - و» به معناى نزديكتر و نزديكترين است. واژه «الحلّ» نيز در لغت به معناى حلال شدن، و جايز و روا بودن است. مقصود از «الحلّ» در اصطلاح، منطقه بيرون از محدوده حرم مكه است. مراد از اصطلاح «أدنى الحلّ» در منابع فقهى، نزديكترين منطقه حِلّ به حرم، يعنى نزديكترين منطقه خارج از محدوده حرم و چسبيده به مرز آن است. مانند: تنعيم، جِعرانه و حديبيه.
أدنى الحلّ كه يكى از مواقيت احرام - يعنى مكانهايى كهحجاج بايد از آنجا محرم شوند - به شمار مىآيد، ميقات براى گروههاى زير است:
1. ميقات عمره مفرده براى ساكنانِ مكه؛
2. ميقات مجاوران در مكه، كه مشمول حكم آفاقى 2هستند و هنوز حكم اهل مكه را نيافتهاند؛