136
غَمرَه
: به اواسط وادى عقيق غمره مىگويند. اوايل آن «مسلخ» و اواخر آن «ذات عِرق» نام دارد. وادى عقيق از ميقاتهاى عمره تمتع است كه اهالى نجد و عراق و كسانى كه عبورشان از آن مسير است، از آنجا مُحرم مىشوند. بنابر قول مشهور، احرام بستن از همه مواضع عقيق، صحيح است. 1
فَخّ
: در لغت به معناى «دام» است كه با آن شكار مىكنند. اين واژه عربى نيست؛ بلكه معرّب است و در عربى به آن «طَرَق» مىگويند. فخّ، وادىاى است در مكه كه همان وادى زاهر است، واقع در ميان عمرةالتنعيم و مسجدالحرام. پيامبر(ص)، پيش از ورودش به مكه، در فخّ غسل كرد.
وادى فخّ به واسطه جنگى كه در هشتم ذىحجه، سال 169
هجرى، در آنجا رخ داد، بدين نام شهرت يافت. اين جنگ ميان لشكريان حسين بن على بن الحسن، پسرعموى امام كاظم(ع) و سپاه عباسى به فرماندهى عباس بن محمد، از نوادگان عبداللّه بن عباس پيش آمد كه در جريان آن، حسين و تمام لشكريانش به شهادت رسيدند و پيكر آنان سه روز در ميدان باقى ماند. محلّ قبر شهداى فخ، در محل معروف به «زاهر» قرار داشته و به همين جهت «حَىُّ الشّهداء»، يعنى كوى شهيدان، ناميده مىشود. 2
حادثه شهداى فخّ به حدّى هولناك بود كه پس از عاشورا،