111بر پايه بناى ابراهيم(ع) قرار دارد. «مستجار» در گوشه اين ركن است. ابومريم نقل كرده است كه همراه امام باقر(ع) طواف مى‌كردم؛ در هر دورى كه مى‌زد، ركن يمانى را استلام مى‌كرد و مى‌فرمود: «

اللَّهُمَّ تُبْ عَلَي حَتَّى أَتُوبَ وَ اعْصِمْنِي حَتَّى لا أَعُودَ » ¹؛ «خدايا به من عنايت كن تا توبه نمايم و مرا حفظ كن تا گناه نكنم».

در روايتى ديگر از امام صادق(ع) آمده است كه: «

الرُّكْنُ الْيمَانِي بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ لَمْ يغْلِقْهُ اللهُ مُنْذُ فَتَحَهُ» ²؛ «ركن يمانى درى از درهاى بهشت

است و از روزى كه گشوده شده، بسته نشده است». همچنين ركن يمانى از جاهايى است كه دعا در آنجا به اجابت مى‌رسد. از رسول خدا(ص) نقل است كه فرمود: «

مَسْحُ الحَجَر و الرُكْن اليمانى يحُطُّ الخَطايا حَطّا »؛ «مسح حجرالأسود و ركن يمانى، گناهان انسان را پاك مى‌كند».

بنا بر قول مشهور، محلى كه براى فاطمه بنت اسد شكافته شد تا به درون كعبه رود و فرزندش، على بن ابى‌طالب(ع)، را به دنيا آورد، در كنار ركن يمانى بوده است. به دليل بازسازى‌هايى كه در ديوار كعبه صورت گرفته، امروز هيچ اثرى از محل ورود اين بانوى بزرگوار به كعبه ديده نمى‌شود.

رَمْى

: در لغت به معناى پرتاب كردن و انداختن است و رمى جمرات در اصطلاح فقها، پرتاب كردن سنگ‌ريزه به سمت جمرات سه‌گانه در مراسم حج است. رجوع كنيد به مدخل «رمى جمرات».