45مانند مِنْ دُونِ اللّٰهِ ؛ در آيات قُلْ أَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ (مائده: 76) و وَ لاٰ تَدْعُ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مٰا لاٰ يَنْفَعُكَ وَ لاٰ يَضُرُّكَ (يونس: 106). همچنين مَعَ اللّٰهِ در آيات فَلاٰ تَدْعُوا مَعَ اللّٰهِ أَحَداً (جن: 18) و أَ إِلٰهٌ مَعَ اللّٰهِ تَعٰالَى اللّٰهُ عَمّٰا يُشْرِكُونَ (نمل: 63) و وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ َ (مؤمنون: 117).
همچنين تعبير مَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ در آيات زير:
إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْوٰاهُ النّٰارُ وَ مٰا لِلظّٰالِمِينَ مِنْ أَنْصٰارٍ (مائده: 72)
هركس همتايى براى خداوند قرار دهد، خدا بهشت را بر او حرام كند و جايگاه او دوزخ است و براى ستمكاران، هيچ يار و ياورى نيست.
إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاٰلاً بَعِيداً (نساء: 116)
خداوند شرك به او را نمىآمرزد [ولى] كمتر از آن را براى هركس بخواهد [و شايسته ببيند] مىآمرزد و هركس براى خدا همتايى قرار دهد، در گمراهى دورى افتاده است.
گفتنى است واژه «مع» در فارسى به معناى همراه است؛ يعنى همراه خدا موجود ديگرى را قرار ندهيد. و واژه «من دون الله» يعنى غيرخدا را پرستش نكنيد. در اينجا اين پرسش مطرح است كه آيا صرف خواندن غيرخدا موجب شرك مىشود؟!
هرچند شرك به معناى شريك قرار دادن براى خدا در ربوبيت و الوهيت است، ولى تعبير دقيقتر اين است كه اگر كسى در هر يك از