35ولى برخى از اعمال عبادى را براى غيرخدا انجام دهد، به يقين مشرك است. ¹

توحيد از نظر شيعه

بى‌شك اعتقاد به توحيد عبادى، از آموزه‌هاى مهم دين اسلام و اصل مسلم قرآنى و شرط مسلمان بودن است كه همه مسلمانان (پيروان مذاهب اربعه و شيعه) بدان معتقدند. در واقع، تنها خدا را پرستيدن، سخن قرآن و همه موحدان عالم است و كسى منكر آن نيست ولذا وهابيان حق ندارند تنها خود را مدافع آن بدانند و ديگران را منكر توحيد عبادى.

براى روشن‌شدن محل اختلاف نظر وهابيان با شيعيان، ابتدا بايد مفهوم توحيد و اقسام و شئون آن را از ديدگاه شيعه بررسى و بيان كنيم.

توحيد به معناى اعتقاد به يگانگى خدا در ذات، صفات، خالقيت و ربوبيت است؛ به طورى كه او تنها معبود شايسته پرستش است.

هيچ يك از شيعيان، غيرخدا را عبادت نمى‌كند و عبادت مخصوص خدا را به غير او اختصاص نمى‌دهد. همچنين اعمال عبادى را براى كسب رضا و قرب انبيا و اولياى الهى انجام نمى‌دهد. تمامى مسلمانان از جمله شيعيان هم به توحيد ربوبى و هم توحيد عبادى اعتقاد دارند و قبول دارند كه توحيد مورد نظر قرآن افزون‌بر توحيد ذاتى، صفاتى، ربوبيت و خالقيت، توحيد عبادى را نيز شامل مى‌شود.

شيعه معتقد است كه بايد خدا را از همه جهات يگانه دانست؛