22مذاكره نمود. وى به محمدبن سعود مژده داد كه در صورت همكارى و حمايت از او، همه حكومت نجد و حجاز را به دست خواهد آورد. محمدبن سعود نيز به محمدبن عبدالوهاب قول داد تا نيروى حكومتى خويش را براى تبليغ و ترويج مذهب او به كار اندازد؛ به شرط آنكه محمدبن عبدالوهاب نيز از گذر جايگاه دينى خويش، حكومت او را تأييد و تقويت كند. ¹

از آن پس، اين دو با همكارى هم به شهرهاى گوناگون حجاز لشكر كشيدند و هر كس را با عقايد خويش ناسازگار يافتند، كافر خواندند و كشتند. بدين‌سان، روز به روز قدرت آل سعود افزايش يافت و در سايه آن، آيين وهابيت نيز گسترش پيدا كرد. چون امپراتورى عثمانى به دست كشورهاى استعمارگر تجزيه شد، عربستان به آل سعود واگذار شد؛ زيرا آنان بسيار قدرت يافته بودند و باورها و عملكردشان نيز با اهداف استعمارگران سازگار بود. از آن پس تاكنون وهابيت مذهب رسمى كشور عربستان است و وهابيان مى‌كوشند تا مذهب خويش را در ديگر كشورهاى اسلامى ترويج دهند.

برخى از عقايد وهابيت

1. وهابيان تنها خود را موحّد دانسته و ديگر مسلمانان را مشرك و اهل بدعت مى‌دانند. ² آنان برخى اعتقادات و اعمال مسلمانان مانند توسل و شفاعت را نشانه بندگى غيرخدا و علامت شرك و منافى با توحيد