143يكى ديگر از معيارهاى شرك را طلب از مردگان و زيارت آنها مى‌دانند و مى‌گويند:

القبوريون يتوجّهون إلى أوليائهم بالدّعاء والتّضرع والذّبح والطّواف وكذلك يفعل المشركون مع معبوديهم من دون الله ومعنى هذا أن كلاً من الفريقين يتوجّه بالعبادة إلى غير الله وهذا هو عين الشرك الذي حرمه الله. ¹

اهل قبور (شيعيان)، به اولياى خود توجه مى‌كنند و با حالت دعا، تضرع، قربانى و طواف پيرامون قبور، از آنان چيزى را طلب مى‌كنند. همان‌گونه كه مشركان با معبودهاى خود چنين مى‌كردند. اين‌گونه اعمال، نشانه پرستش غيرخدا و همان شركى مى‌باشد كه خداوند آن را منع نموده است.

اگر كسى از يكى از اولياى الهى، اعم از زنده يا مرده، درخواست كند كه بيمارى او را شفا بخشد، يا گمشده او را بازگرداند يا قرض او را ادا كند، اين درخواست به اين معناست كه غيرخدا نيرويى دارد كه بر نظام طبيعى جهان خلقت حاكم است. چنين اعتقادى، همان اعتقاد به الوهيت است و درخواست حاجت، با اين قيد، شرك خواهد بود.

«شيخ عبدالعزيزبن عبدالله‌بن باز» دراين‌باره مى‌گويد:

...دعاء الميت و الاستغاثة به و طلب المدد منه فكل ذلك من الشرك الاكبر و هو من عمل عبّاد الاوثان في عهدالنبي(ص) من اللات و العُزّى و غيرها من اصنام الجاهلية و اوثانها. ²