112
10. قرآنگرايى
قرآن، كتاب هدايت و برنامه انسانسازى است و نزد هر مسلمان جايگاهى ويژه دارد. هر مسلمانى بايد براساس توانايى خود از قرائت، درك مفاهيم، تفسير و عمل به آيات قرآن، در زندگى فردى و اجتماعى خود بهره گيرد. خداوند در قرآن كريم سفارش مىكند، مسلمانان در هر حال و به هر اندازه كه مىتوانند، در تلاوت قرآن بكوشند.
(فَاقْرَؤُا مٰا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضىٰ وَ آخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَ آخَرُونَ يُقٰاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ فَاقْرَؤُا مٰا تَيَسَّرَ مِنْهُ ) (مزمل : 20)
آنچه براى شما ميسر است، قرآن بخوانيد. او مىداند به زودى گروهى از شما بيمار مىشوند و گروهى ديگر براى بهدست آوردن فضل الهى [و كسب روزى] به سفر مىروند و گروهى ديگر در راه خدا جهاد مىكنند [و از تلاوت قرآن باز مىمانند]، پس به اندازهاى كه براى شما ممكن است، از آن تلاوت كنيد.
تلاوت قرآن در نخستين مرحله، موجب نورانيت خانهها، حضور فرشتگان در خانه و دورى شيطان مىشود.
اميرالمؤمنين على(ع) مىفرمايد:
البَيتُ الَّذى يُقرَأُ فيه القُرآنُ ويُذكرُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ فيه تَكثرُ بَركَتَهُ وتَحضُرُهُ المَلاَئِكةُ وتَهجُرُهُ الشَّياطين ويُضِىءُ لِأهلِ السَّماء كما تُضىِءُ الكواكبُ لِاَهلِ الاَرضِ... . 1