42فرمود: «هر كجا باشيد، خداوند همگى شما را مىآورد، خدا بر همه چيز تواناست». حتى اگر مردى پاهايش را به شكمش بسته باشد؛ 1 هنوز آن را باز نكرده، خداوند او را هم به سرعت به قيام حضرت مىرساند.
از اين حديث كه شيعه و سنى از اميرمؤمنان نقل كردهاند، روشن مىشود در آستانه ظهور، توحيد و خداگويى كمرنگ مىشود و ديگر كسى را نمىتوان يافت كه سخن از خدا بگويد.
ترسيم چنين وضعى از جهان، نزديك زمان ظهور، مىتواند دو پيام مهم و اساسى داشته باشد: پيام نخست، هشدارى براى ما مسلمانان است كه اگر در حمايت از دين الهى سستى كنيم، ممكن است بىدينى تا اين ميزان در جامعه پيشرفت كند كه حتى سخنى هم از خدا گفته نشود. پس بايد غفلت و سستى را كنار بگذاريم و برادرانه دست در دست هم به فكر حمايت و دفاع از اسلام باشيم و بدانيم كه تفرقه، مهمترين ابزار دشمن براى كوبيدن دين اسلام است.
پيام دوم، قوت قلبى براى مسلمانان است كه با ديدن پيشرفت ظلم و بىدينى، اميد خود را براى جهانى پر از عدالت و ديندارى از دست ندهند و بدانند همه اين حوادث تلخ و ناگوار را بزرگان دين پيشگويى كردهاند و امام مهدى(عج) در چنين فضاى تاريك و سختى، قيام خود را آغاز خواهد نمود.
حاكم نيشابورى، اوضاع سخت آخرالزمان را از زبان اميرمؤمنان(ع) چنين به تصوير كشيده است: