79در زمان «سلطانالدوله ديلمى» هنگامىكه حرم مطهر دچار آتشسوزى شد، 1 وزير شيعى اين پادشاه، «ابومحمدحسنبنفضل» معروف به «ابنسهلان رامهرمزى» به تعمير آن اقدام كرد. او در سال 412 .ق گنبد حرم امامحسين عليه السلام را بازسازى و قسمتهاى سوخته در آتش را ترميم كرد 2 و فرمان داد ديوارى بر پيرامون حرم بسازند. 3 اين ديوار همان است كه «ابنادريس» در كتاب «سرائر»، آنجا كه محدوده حائر را بيان مىكند، بدان اشاره مىكند. 4 «ابن بطوطه» اين بنا را در 727 .ق به چشم خود ديده و در سفرنامهاش توصيف كرده است. 5 در مورد محدوده آن بايد گفت در زمان فعلى رواق و شبستان مطهر است.
پس از هجوم مغولها، در سال 767 .ق، «سلطان اويس» مؤسس سلسله «جلايريان» كه از دست نشاندههاى ايلخانان مغول بود، حرم را تعمير و بازسازى كرد. 6 او همچنين، ايوان روبهروى صحن، معروف به ايوان طلا، و مسجد صحن، واقع در اطراف حرم را ساخت و به فرمان سلطان احمد، دو گلدسته حرم نيز با آجرهاى زرد كاشانى تزيين و تاريخ بنا بر ساقه منارهها به زبان فارسى و در قالب حروف ابجد