93آورد، بايد طواف و نماز طواف را بهجا آورد و سپس سعى انجام دهد.
مسأله 330 -اگر طواف را فراموش كند وبعد از فوت وقت بهياد آورد، بايد در هر فرصت ممكن قضاى طواف و نماز را بهجا آورد، اما اگر پس از بازگشت به وطن خود آن را به ياد آورد، اگر بتواند بدون مشقت و دشوارى باز گردد، واجب است كه چنين كند، در غير اين صورت بايد نايب بگيرد، اما پس از قضاى طواف و نماز طواف، بهجا آوردن سعى واجب نيست.
مسأله 331 -كسى كه عمداً يا از روى فراموشى طواف را ترك كند و نيز كسى كه سهواً بخشى از طواف را انجام نداده باشد، تا زمانى كه خود يا نايبش طواف را بهجا نياورده، چيزهايى كه حلال شدنش مشروط به انجام طواف بوده بر او حلال نمىگردد.
مسأله 332 -كسى كه بر اثر بيمارى يا شكستگى و مانند آن، حتى با كمك ديگران نتواند پيش از فوت وقت طواف كند، بايد در صورت امكان او را در حال حمل طواف دهند و در غير اين صورت بايد نايب بگيرد.
مسأله 333 -اگر پس از انجام طواف و بازگشتن - يعنى خارج شدن از مطاف - در تعداد دورهاى طواف شك نمايد، نبايد به شك خود اعتنا كند، بلكه بنا را بر صحت بگذارد، ولى اگر در اثناى طواف، در تعداد اشواطى كه انجام داده شك كند، و نداند كه در دور هفتم يا كمتر است، طوافش باطل است و بايد اعاده كند.