24431. مع الشفاعة وآثارها البناءة، ترجمه جعفر الهادى، الهادى، ش 20، 1396ق، صص 9 - 20.
32. مفهوم شفاعت در انديشه شيعى، مجتبى روحانىزاده، شيعهشناسى، ش14، تابستان 1385، صص 163 - 188.
در اين مقاله سعى شده است با استفاده از آراى برخى دانشمندان شيعى همچون شيخ مفيد، شيخ طوسى، طبرسى، علامه حلى، فاضل مقداد، خواجه نصيرالدين طوسى، علامه طباطبايى و شهيد مطهرى معناى صحيحى از شفاعت ارائه شود.
33. منزلت امامان شيعه و چگونگى حسابرسى مردم در قيامت، شيعهشناسى، ش 16، زمستان 1385، صص 35 - 56.
34. نقد ديدگاه المنار در تفسير آيات شفاعت، على اوسط باقرى، معرفت، ش 136، فروردين 1388، صص 53 - 70.
نقد ديدگاه محمد عبده و رشيدرضا در نفى و انكار مسئله شفاعت است.
نامبردگان در تفسير المنار شفاعت را به معناى تسلط اراده بنده بر خداوند دانسته و آن را از نظر عقلى محال مىدانند. همچنين معتقدند كه آيات قرآن و روايات نيز بطلان آن را ثابت مىكند. نويسنده ابتدا به نقل برخى از ديدگاه مفسران اهل سنت امثال طبرى، بغوى، ابن عطيه، سمرقندى، قرطبى، ابن كثير، ابوحيّان و... مىپردازد كه اصل شفاعت را پذيرفتهاند و پس از واژهشناسى شفاعت و بررسى آيات قرآن نتيجه مىگيرد شفاعت قانونى حاكم بر قوانين مجرمان است كه خداوند وضع كرده است. بنابراين شفاعت نفى مولويّت و حاكميّت خدا نيست، بلكه در طول اراده حق است.
35. نقد ديدگاه وهابيت درباره شفاعت از منظر وحى و عقل، ابراهيم كوثرى، سفير، ش 7، دى 1387، صص 33 - 48.