239مفهومشناسى شفاعت و آنگاه مشمولان شفاعت را مطرح كرده و نوشته: «اماميه، اشاعره و سلفيه بر اين عقيدهاند كه مرتكبان گناهان كبيره از شفاعت برخوردار مىشوند، ولى معتزله اعتقاد دارند شفاعت به بندگان مطيع و مؤمن اختصاص دارد. مؤلف دلايل عقلى و نقلى معتزله را بيان كرده و آنگاه ادله آنان را به صورت استدلالى جواب داده است.
4. بررسى آيات شفاعت از ديدگاه فريقين، سيد فياض حسين رضوى، طلوع نور، ش 25، بهار 1387، صص33-56.
پژوهشى است درباره آيات شفاعت از ديدگاه شيعه و اهل سنت. نويسنده ابتدا با اشاره به قبول اصل شفاعت از نظر فرقههاى اسلامى، به مقايسه ديدگاه معتزله در رد شفاعت مؤمنانى كه گناهان كبيره انجام دادهاند و ديدگاه شيعه و اشاعره در مورد مؤمنانى كه قبل از مرگ موفق به توبه نشدهاند، پرداخته است. وى در ادامه ضمن بررسى دلايل هر فرقه درباره مسئله شفاعت، نظريه معتزله را رد كرده و ديدگاه شيعه و اشاعره را پذيرفته است.
5. بررسى انديشههاى كلامى مولوى در موضوع شفاعت، حسين حيدرى، مطالعات اسلامى، ش55، بهار 1381، صص107 - 139.
نگارنده در اين نوشتار پس از تبيين مستندات قرآنى و موضع مكتبهاى مختلف كلامى در موضوع شفاعت، به بررسى آراى مولوى، شاعر و عارف نامور قرن هفتم، در اين باب مىپردازد.
6. بررسى روايات و آراى بزرگان شيعه و اهل سنت درباره شفاعت، على اشرف كرمى، انديشه تقريب، ش20، پاييز 1388، صص91 - 108.
7. بررسى مسأله شفاعت، رضا باقىزاده، كلام اسلامى، ش22، تابستان 1376، صص143 - 160.
8. تبرك جستن و شفاعت به نبى مكرم اسلام (ص) : محمدعلى خيراللهى،