99
ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ...). زيراعظمت او با موتش قطع نمىشود 1».
شريف نورالدين على بن احمد شافعى سمهودى گويد:
«علما از اين آيه، حالت موت و حيات را به طور عموم فهميدهاند و مستحب مىدانند براى كسى كه نزد قبر آن حضرت مىرود اين آيه را تلاوت كند و از پيشگاه خداوند طلب مغفرت نمايد 2».
و هم چنين سمهودى از سبكى نقل مىكند:
«آيه دلالت مىكند بر تحريك مردم براى رفتن نزد رسولخدا (ص) و استغفار نزد او، و استغفار پيامبر براى آنها، و اين رتبه و مقام پيامبر (ص) با موتش قطع نمىشود». 3
ابنكثير گويد:
«خداوند متعال اهل گناه و معصيت را راهنمايى مىكند كه اگر خطا و گناهى از آنها صادر شد، نزد رسولخدا بيايند از خداوند متعال طلب