150

اشاره

زيارت قبر نبى اعظم (ص) در طول تاريخ، در منابع اسلامى و نزد مسلمانان چه حكم و جايگاه و منزلتى داشته است؟ جست‌وجو و يافتن پاسخ علمى براى پرسش بالا، هدف اصلى از نگارش اين مقاله است؛ پرسشى كه پاسخگويى منصفانه به آن مى‌تواند يكى از محورهاى وحدت ميان مسلمانان (با تمامى گستره و تفاوتى كه از نظر زبان، نژاد، رنگ، مليت و قوميت، عقايد و مذاهب، آداب و رسوم و فرهنگ و غيره در ميان آنها حاكم است) باشد. در اين عصر كه جهانيان به تدريج احياى مجدد اسلام و تمدن و ارزش‌هاى اسلامى و بازگشت مسلمانان به خويشتن خويش را مشاهده مى‌كنند، زيارت پيامبر رحمت (ص) ، اين نقطه نورانى و حقيقت ناب، مى‌تواند مسلمين را در حول و محور پيامبر خويش گرد آورد و آنها را در رسيدن به اهداف عالى دين و سعادت دنيوى رهنمون باشد .

زيارت نبى اعظم (ص) از زاويه‌هاى گوناگون و ابعاد متفاوت قابل بررسى است و آنچه در اين نوشتار بيشتر مورد توجه و اهتمام است، بررسى اين موضوع از بُعد فقهى و به شيوه بررسى و تحقيق مباحث فقهى است. اين مقاله در قسمت اول به مستندات استحباب زيارت پيامبر (ص) مى‌پردازد. قسمت دوم مقاله به نظريه ابن تيميه و پيروان او اشاره دارد كه سفر براى زيارت پيامبر (ص) را حرام دانسته‌اند. قسمت سوم مقاله نيز از ابعاد فقهى - سياسى زيارت پيامبر (ص) و وظيفه حكومت اسلامى در اين زمينه بحث مى‌كند .