101«زيارت حضور يافتن است [نزد حضرت] كه با آمدن به سوى او تحقق مى‌يابد، خواه اين حضور، براى طلب مغفرت باشد يا بدون آن... هنگامى كه [استحباب و] رجحان زيارت در زمان حيات پيامبر ثابت شود، بعد از موت حضرت هم ثابت است، چون با دليل ثابت شده زندگى برزخى رسول اكرم (ص) و اينكه سلام‌هاى سلام كنندگان را مى‌شنود، و اعمال بر حضرتش عرضه مى‌شود ¹».

از عبارت علما پيرامون آيه استفاده مى‌شود:

1. استحباب رفتن به زيارت رسول الله (ص) در زمان حيات و بعد از آن؛

2. حركت براى زيارت رسول الله مورد عنايت الهى است، چه از راه دور و چه از راه نزديك.

3. طلب مغفرت از خداوند نزد رسول الله (ص) .

4. از پيامبر بخواهد كه حضرت نيز براى او طلب مغفرت كند.

5. اميد به توبه و رحمت خدا نزد رسول الله (ص) بيشتر است.

6. پيامبر (ص) در حيات برزخيه‌اش جواب سلام‌ها را مى‌دهد، طلب مغفرت مى‌كند، عرض اعمال امت به او مى‌شود.