79 الهى است. پس شايسته است كه زائر از اين نسيمهاى ربانى بهرهمند گردد. چگونه چنين نباشد، درحالىكه آنان دوستان خدا و وسيلههاى بزرگ، براى رسيدن به پروردگار و رسولش هستند. پس سزاوار است براى كسى كه به آنهامتوسل شده به آرزوهايش نايل و به درجات عالى، فايز گردد؛ چون آنان، كريمان زنده هستند. كسى كه به آنها توجه كند، محروم بر نمىگردد و زائرشان بدون اكرام، مراجعت نمىكند. 1
زيارت قبور اولياى الهى، بزرگان و عارفان
اولياى الهى، عارفان و عالمان، از جاودانههاى روزگارند. روح به خدا پيوسته، قلب سرشار از عشق به پروردگار و ذهن آكنده از دانششان، فروغ وجودشان را همچنان فروزان و آنان را در دلها، زنده نگه داشته است. خورشيد وجودشان، پس از مرگشان نيز مىدرخشد و تا دوردستها را روشنايى مىبخشد. به تعبير «جبران خليل جبران»:
فروغ ستارگانى كه هزاران سال پيش خاموش گرديدند، هنوز به ما مىرسد. مردان بزرگى نيز، كه صدها سال پيش مرده، اما هنوز ما را با پرتوهاى منش والاى خويش روشنايى مىبخشند، همين گونهاند. 2
به خاك زندهدلان بر چراغ مرده خويش
كه فيض مردم روشنگهر نمىگسلد 3
«دكتر سيد حسين نصر» مىنويسد: زمانى كه عارف و مرشد طريقت، هنوز در قيد حيات است، بركت وى، اغلب به ياران و پيروانش محدود است. ولى پس از مرگ، اين بركت عامتر مىشود و افراد جامعه اسلامى، در حد وسيع و گسترده، از طريق كششى فطرى، جذب