234قرآن كريم مىفرمايد:
(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتّٰى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلىٰ أَهْلِهٰا ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ* فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فِيهٰا أَحَداً فَلاٰ تَدْخُلُوهٰا حَتّٰى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَ إِنْ قِيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا هُوَ أَزْكىٰ لَكُمْ وَ اللّٰهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ) (نور: 27-28)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! به خانههايى كه خانههاى شما نيست داخل مشويد تا اجازه بگيريد و بر اهل آن سلام گوييد. اين براى شما بهتر است، باشد كه پند گيريد و اگر كسى را در آن نيافتيد، پس داخل آن مشويد تا به شما اجازه داده شود و اگر به شما گفته شد: «برگرديد»، برگرديد، كه آن براى شما سزاوارتر است و خدا به آنچه انجام مىدهيد داناست.
اين دو آيه شريفه اذن دخول براى ورود به خانه ديگران را يك ادب اجتماعى به شمار مىآورد.
همچنين قرآن از ورود بدون اجازه، به خانه پيامبر خدا (ص) نهى مىكند:
(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاّٰ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ...) (احزاب:53)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، داخل خانههاى پيامبر مشويد، مگر آنكه به شما اذن و اجازه داده شود...
از مجموع اينگونه آيات بر مىآيد كه ورودِ سرزده و بىخبر و بدون اجازه به خانه ديگران، از جمله خانه حضرت رسول (ص) دور از ادب و اخلاق است و اذن قبلى، نشانه حرمت نهادن به صاحب خانه است. حتى جبرئيل عليه السلام نيز هرگاه مىخواست به حضور پيامبر خدا برسد، اجازه مىگرفت. آنچه در مسجدالنبى به نام «باب جبرئيل» معروف است، جايگاه ايستادن جبرئيل در وقت اذن دخول خواستن از پيغمبر خدا (ص) است.
حرمهاى معصومين عليهم السلام بهدليل آنكه مدفن كسانى است كه زنده و مرده آنان يكسان است و زائران را مىبينند و مىشناسند و سلامها را جواب مىدهند، در حكم خانه آنان