232 بيرون آمدن از ولايت دشمنان ايشان است، پس به‌ناچار در مرتبه جسم بايد آبى را كه مظهر «ولايت كليه» در عالم اجسام است، كه سرچشمه هر ذى‌حياتى است، به‌كار گيرد؛ لذا آب در سخن حق تعالى كه مى‌فرمايد: (قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مٰاؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمٰاءٍ مَعِينٍ)؛ «بگو: به من خبر دهيد، اگر آب [آشاميدنى] شما [به زمين] فرو رود، چه كسى آب روان برايتان خواهد آورد»؟ (ملك:30)، به امام عليه السلام ، تفسير شده است؛ زيرا آب، مظهر ولايت امام در عالم اجسام است؛ لذا آن حضرت در ابتدا به غسل، امر كرده است؛ چراكه طهارت، با به‌كارگيرى جسم در غير خواست خدا و غفلت از حق تعالى زايل شده و با آب، كه مظهر «ولايت كليه» در عالم اجسام است، ظاهر جسم پاك مى‌گردد و اما امر به شهادتين براى تطهير باطن جسم و ازاله ناپاكى باطنى است. ¹

پوشيدن لباس تميز و نو و آراستگى ظاهر

صاحب جواهر رحمه الله مى‌نويسد: «مستحب است كه زيارت، همراه با خضوع و خشوع باشد و زائر با لباس نو و يا لباسى شسته شده و پاكيزه به زيارت مزور برود». ²

در برخى روايات، افزون بر توصيه به پوشيدن «لباسِ پاكيزه»، به پوشيدن «لباس جديد» و نو نيز سفارش شده است. «صفوان جمال» از امام صادق عليه السلام پرسيد: «اميرالمؤمنين را چگونه زيارت كنم»؟ آن حضرت در پاسخ فرمود: «هرگاه اراده زيارت كردى، غسل كن و دو جامه تمييز و شسته شده‌ات را بپوش يا دو جامه جديد بپوش و با بوى خوش به زيارت برو». ³