182ابنحجر مكى مىنويسد:
سزاوار است كه زائر، آنگاه كه نگاهش به مسجدالنبى مىافتد، به ياد كسى كه در آن مسجد آرميده است بيافتد و از اين نكته ياد كند كه اين مسجد، مكانى است كه خداوند بر پيامبرش وحى فرستاد و آن را در طول مدت اقامت ده سالهاش، براى عبادتهاى او برگزيده است و نيز شايسته است كه ياد كند كه آن حضرت بود كه بنيانگذار بناى اصلى اين مسجد شريف بود و بههمراه اصحابش براى ساختن اين مسجد، خشت بر روى خشت مىگذاشت. همچنين سزاوار است كه زائر از اين حقيقت، استحضار داشته باشد كه آن حضرت، همواره در اين مسجد مىنشست و به هدايت اصحابش و تربيت آنان رضى الله عنه مىپرداخت و به آنان آداب و سنن و احكام باطنى و ظاهرى را مىآموخت و در اينباره تلاش و مجاهدت فراوان نمود. 1
توجه به آگاه بودن پيامبر (ص) از حضور زائر
يكى از آداب قلبى زيارت رسول خدا (ص) ، باور به حيات و حضور آن حضرت، پس از وفات است. لازمه طبيعى چنين باورى نيز، توجه به آگاهبودن آن حضرت، از حضور زائر كنار قبر اوست. ابنحجر مكى مىنويسد:
سزاوار است كه زائر، آن حضرت را درحالىكه در قبر خويش است، زنده و حاضر بداند و از اين نكته آگاه باشد كه او از حال زائران خويش باخبر است و تفاوت رتبهها و حالات و قلوب و اعمال آنان را مىداند و اينكه آن حضرت زائران خويش را با توجه به گنجايش آنها، مورد عنايت قرار مىدهد و در اين راستا، بايسته است كه زائر بداند كه او (رسول اكرم) خليفةالله است و خداوند خزينههاى كرم و مائدههاى خويش را در اختيار او و تحت اراده وى قرار داده