133
عبدالله بنمبارك
ابنخلكان مىنويسد: «قبر او ظاهر است و مردمان به زيارت او مىرسند». 1
ابومحمد عبدالله بناحمد طباطبا
ابنخلكان درباره او مىنويسد:
سيد مذكور در معامله نيك بود. بر مردمان لطف و فضل داشت. به خانه ياران مىرفت و با ايشان مىنشست و حاجت آنها را برآورده مىساخت. وى در سال 348 ه.ق. در مصر وفات يافت. در تشييع جنازه او چندان خلق حاضر شدند كه تعداد آنها از شماره بيرون بود. در مصلاى عيد، بر او نماز گزاردند و به قرافه مصر، مدفون گشت و قبر او به اجابت دعا مشهور است و از اهل مصر، مردى حج كرده اما موفق به زيارت پيامبر (ص) نشد. به خانه آمد و ليكن دل او بهسبب عدم زيارت، در اندوه بود. پيامبر (ص) را در خواب ديد، كه مىفرمايد: «اگر تو را زيارت قبر من فوت گشت، زيارت قبر عبدالله بناحمد طباطبا بكن». 2
المعتمد على الله
وى «ابوالقاسم محمد بنالمعتمد لخمى اندلسى» است و در سال 488 ه.ق درگذشت. جمعى از شاعران، كنار قبرش گرد مىآمدند و در مدح وى اشعار مىخواندند و در رثايش قصايدى طولانى سر مىدادند و گريه و فغان مىكردند. «ابوبحر» شاعر، قصيدهاى در رثايش سرود كه يك بيت آن چنين است: «فروتنانه خاك قبرت را مىبوسم. قبر تو را مكان خواندن قصيدهام قرار دادهام».