121در بسيارى از آثار اهلسنت، از قبور امامان شيعه و قبور بسيارى از صحابه و بزرگان و عالمان و عارفان، به «مزار» تعبير شده است. معناى اين تعبير، توجه دادن مخاطب به مشروعيت زيارت و حرمت نهادن به زائران اين مزارهاست. از اين تعبير مىتوان استفاده كرد كه هر قبرى كه صاحب آن در شمار صحابه يا بزرگان و عالمان و عارفان باشد، گرچه در آثار اهلسنت نيامده باشد، مىتواند مزار باشد و مورد زيارت زائران قرار گيرد.
قبورى را، كه در آثار اهلسنت «مزار» خوانده شده است، مىتوان به دو دسته تقسيم نمود: دسته اول مزار امامان معصوم عليهم السلام و دسته دوم مزار صحابه، بزرگان، علما و عرفا. البته مزارها به روايت اهلسنت، بسيار فراوان است و بازگويى آنها خود كتابى مستقل و مفصل مىطلبد؛ ولى در اينجا به فراخور گنجايش كتاب، تنها به مواردى از آنها اشاره مىكنيم.
1. قبور اهلبيت عليهم السلام
حضرت على عليه السلام
«ابنبطوطه» در «سفرنامه» خود مىنويسد:
از قادسيه حركت كرديم و به شهر نجف، كه مدفن علىبنابىطالب عليه السلام است، رسيديم. اين شهر نيكو، در زمينى پهناور و سخت واقع شده است و يكى از بهترين و پرجمعيتترين شهرهاى عراق مىباشد كه بازارهاى خوب و تميز