59 استغفار كند». در روايتى ديگر آمده است: «... هر كدامتان كه او را ديد، [از اويس بخواهيد] براى شما استغفار كند». 1
نووى مىگويد: «طبق مفاد اين حديث، درخواست دعا و استغفار از صالحان، مستحب است؛ هرچند درخواستكننده، خود برتر از آن افراد صالح باشد». 2 ترمذى و ابوداود و ديگران روايت كردهاند كه عمر از پيامبر(ص) اجازه عمره گرفت. آن حضرت نيز به وى اجازه داد و به او فرمود: «اى برادر! ما را از دعاى خود فراموش نكن». 3
چنانكه به صورت متواتر نقل شده است، بسيارى از صحابه رسولخدا(ص) در زمان آن حضرت يا پس از ارتحال وى، هنگام دچار شدن به ناگوارىها به پيامبر(ص) متوسل مىشدند و از او مىخواستند نزد خدا براى آنان شفاعت كند تا ناگوارىها زدوده شود. خداوند نيز با شفاعت پيامبر و به بركت دعاى او، اندوه و بلا را از آنان دور مىساخت؛ از جمله، روايتى است كه از ابوهريره نقل شده است. وى مىگويد:
عرض كردم اى رسول خدا! من سخنان بسيارى از شما مىشنوم، اما آنها را فراموش مىكنم. فرمود: «رداى خويش را باز كن». من نيز چنين كردم. حضرت با دستش چيزى برگرفت [و در آن ريخت] و فرمود: «ردايت را ببند». من نيز چنين كردم. پس از آن هيچ چيز را فراموش نكردم. 4