51 زمين زنده مىشود و از دل آن، گياهان سبز و خرم مىرويد. ما مىدانيم آب موجب روييدن گياهان مىشود؛ اما خداوند اين رويش را به زمين نسبت مىدهد كه اين از فضل و كرامت خداوند بر آفريدههايش است. در واقع، همه امور از جمله ميراندن و زنده كردن به دست اوست.
در وضو نيز وقتى آب به اعضاى بدن مىرسد، سلولها شاداب، و آماده طهارت روحى و معنوى، يعنى نماز مىشوند. به اين ترتيب انسان با آب طهارت مىيابد و گام در مسير رشد و آمادگى براى لطف و عطاى الهى مىنهد. زكات، روزه، حج و... نيز همينگونه است. اين اعمال واجب براى پاك شدن و رشد ايمان انسان است تا بنده با اين اعمال، به مقامهاى معنوى برسد.
روشن شد كه صورت ارتباط با خداوند، همان حالت سكينه (آرامش) و مقام قرب و وصال است. پس معانى بهواسطه الفاظ، و الفاظ بهواسطه معانى، وسيله به شمار مىروند؛ به ديگر سخن صحت گفتهها به افعال و اعمال بستگى دارد و صحت اعمال نيز مبتنى بر گفتار انسان است. به زبان آوردن شهادتين، با انجام دادن اعمالى مانند نماز، روزه، حج و زكات تحقق مىيابد. همه اين اعمال نيز مبتنى بر اعتقاد به وجود بهشت و جهنم است تا اين باور از راه اعمال شايسته به صورت ارتباط و اتصال دائمى با خداوند تكميل شود.
بنابراين، عباداتى مانند وضو، غسل، نماز، زكات، روزه و حج مبتنى بر نيتاند و نيت، معنايى قلبى و غيبى است كه پاداش و ثواب آن فقط با انجام دادن افعال محقق مىشود؛ به عبارت ديگر، نيت فقط پس از به فعليت