453 ورزد و به خداوند ايمان آورد، به محمد(ص)، حبيب خدا تمسك جسته است. ¹

بنابراين تمسك به رسول‌خدا(ص) در همه حالات و لحظات، موجب رسيدن انسان به درجه يقين به خداوند مى‌شود. در نتيجه، نهادينه شدن ايمان به بهشت، مبتنى بر تمسك به‌واسطه، يعنى حضرت رسول اكرم(ص) است.

مطلب نخست: آيات مورد استناد مخالفان توسل

در اين مبحث، به بررسى و تفسير دو آيه مى‌پردازيم. برخى مخالفان توسل ادعا مى‌كنند اين دو آيه، دليل بر جايز نبودن توسل است.

نخستين آيه: خداوند مى‌فرمايد: وَ مٰا كٰانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ مٰا كٰانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ . ² معترضان به مسئله توسل، اين‌گونه استدلال مى‌كنند كه اين آيه، دليل جايز نبودن توسل به پيامبر(ص) پس از رحلت ايشان است؛ زيرا اين آيه فقط توسل به آن حضرت را در زمان حيات وى ثابت مى‌كند؛ چنان‌كه روايت نقل شده از آن حضرت نيز تأييدكننده اين ادعاست. ترمذى اين روايت را نقل مى‌كند كه رسول خدا فرمود:

خداوند دو امان براى امت من نازل كرد؛ آنجا كه فرمود: وَ مٰا كٰانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ مٰا كٰانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ؛ [تا وقتى كه ميان آنها هستم، خداوند آنان را عذاب نمى‌كند. اما]