393 به من فرمود: «به ميسره سلام برسان و به او بگو خداوند به تو خير دهد...». آنگاه ما شمشيرهايمان را برگرفتيم و با آنان جنگيديم و به بركت رسول خدا، بر آنان چيره شديم. هركدام از آنان كه نيروهاى ما را كشته بود، كشتيم. آنگاه از ميان آنان سالم و پيروز بيرون آمديم و مسلمانان شادمان شدند و تكبير و تهليل گفتند و بر پيامبر بشير نذير، صلوات فرستادند... . 1
16. توسل حضرت آدم به پيامبر(ص) براى روميان
واقدى در كتاب خود آورده است:
آنگاه كه خداوند عرش را آفريد، بر آن نوشت: «لا اله الا الله، محمد رسول الله». وقتى حضرت آدم دچار آن لغزش شد، ديد كه بر ساق عرش نوشته شده است: «لا اله الا الله، محمد رسول الله». عرض كرد: «اى خداوند! اين كيست»؟ خداوند فرمود: «فرزند توست كه اگر نبود، تو را نيز نمىآفريدم». به خداوند عرض كرد: «اى پروردگار! به بركت اين فرزند، به اين پدر رحم كن».
آنگاه خداوند فرمود: «اى آدم! اگر ميان اهل آسمانها و زمين، به محمد(ص) متوسل مىشدى، ما شفاعتش را مىپذيرفتيم». همچنين خداوند، نامش را كنار نام خويش، و ذكر او را كنار ذكر خويش قرار داده است. برايش همان ويژگىهايى را گفته، كه براى خود بيان كرده است... در جاى ديگر گفته است: «محمد(ص)، رسول خدا،