287سه - در صحيح مسلم و بخارى آمده است كه صحابه براى گرفتن قطرات آب وضوى آن حضرت از يكديگر پيشى مى‌گرفتند تا آن را به صورت خويش بكشند؛ چنان‌كه به بسيارى از آثار آن حضرت مانند لباس يا ظرفى كه حضرت با آن آب مى‌نوشيد، تبرك مى‌جستند.

اگر توسل به آثار مادى آن حضرت چنين تأثيرى دارد، توسل به منزلت معنوى آن حضرت چه تأثيرى خواهد داشت؟!

بنابراين توسل و تبرك، دو واژه‌اى است كه دلالت بر درخواست خير و بركت از طريق «متوسَّلٌ‌به» دارد. توسل به مقام پيامبر و توسل به آثار پيامبر و... همه مصاديقى از يك عام به نام «توسل» است كه حكم آن با روايات صحيح ثابت شد.

ابن‌حجر در «الاصابه» مى‌نويسد:

سعيدبن منصور، از هشيم، از عبدالحميدبن جعفر، از پدرش، از خالدبن وليد نقل كرد كه خالد قلنسوه‌اش ¹ را در نبرد يرموك گم كرد. گفت: «آن را پيدا كنيد». گشتند، اما نيافتند. همچنان در جست‌وجو بودند تا آن را يافتند. ديدند پشت سر اوست. درباره اين امر از او پرسيده شد.

او پاسخ داد كه وقتى پيامبر(ص) سر خود را براى حج تراشيد، مردم براى به دست آوردن بخشى از موهاى آن حضرت بر يكديگر پيشى گرفتند. من قبل از همه به موهاى پيشانى آن حضرت دست يافتم و آنها را در اين قلنسوه ريختم. هيچ جنگى نبوده است كه