258
دلايل توسل به پيامبر(ص) پس از رحلت
اين مطلب، دلايلى را در بردارد كه انسان منصف، بدون اندك ترديدى آنها را مىپذيرد. تنها افرادى كه درباره اصول حديث و قواعد علما آگاهى ندارند، اين دلايل را نمىپذيرند. رسولخدا(ص) چه نيكو فرمود: «هركس كه خدا برايش خير بخواهد، به او آگاهى ژرف در دين عنايت مىكند». 1
دليل نخست: از مالك الدار (مسئول خزانه غذا در دوران خلافت عمر) نقل شده است:
در زمان عمر خشكسالى شد. مردى نزد قبر پيامبر(ص) آمد و گفت: «اى رسول خدا! براى امت خود نزد خداوند طلب باران كن. اين امت هلاك شدند». رسولخدا(ص) به خواب او آمد و فرمود: «پيش عمر برو و به او بگو كه باران مىآيد و سيراب خواهيد شد. به او بگو كه به سراغ آن فرد خردمند (عباس) برود». وقتى او آنچه را در خواب ديده بود براى عمر تعريف كرد، عمر گريست و گفت: «خدايا! از من كارى خواستهاند كه از انجام دادن آن ناتوان شدهام». 2
ابنحجر مىنويسد: «سيف در كتاب الفتوح خود روايت كرده است كه بيننده اين خواب، يكى از صحابه به نام بلالبن حارث مزنى بوده است». 3
ابنحجر 4 و ابنكثير 5 اين روايت را صحيح دانستهاند. اما ضعيف بودن