238 همراهانش مىروند، ميت صداى كفشهايشان را مىشنود. در اين حالت، دو فرشته مىآيند و ميت را مىنشانند و به او مىگويند: «درباره اين مرد، حضرت محمد(ص)، چه ديدگاهى دارى»؟ او مىگويد: «گواهى مىدهم كه او بنده خدا و رسولش است». به او گفته مىشود: «به جايگاه خود در دوزخ بنگر. خداوند به ازاى اين ديدگاهت، آن جايگاه را با جايگاهى در بهشت جايگزين كرد».
پيامبر در ادامه فرمود:
ميت اين دو جايگاه را مىبيند. اما كافر يا منافق [در پاسخ به سؤال فرشتگان] مىگويد: «نمىدانم. من همان سخنى را مىگويم كه مردم مىگفتند». به او گفته مىشود: «درنگ نكردى و آن را به درستى بر زبان نراندى». سپس با چكش آهنين ضربهاى ميان دو گوشش زده مىشود و او فريادى مىكشد كه اطرافيانش، به جز جن و انسان، همه اين نعره را مىشنوند. 1
دلايل روايى زنده بودن پيامبران در قبور
دليل نخست: احمد و ابوداود با سندى صحيح از ابوهريره نقل مىكنند كه رسولخدا(ص) فرمود: «هيچ كس نيست كه بر من سلام كند، مگر اينكه خداوند روحم را بر من باز مىگرداند تا پاسخ سلام او را بدهم». 2