134است؛ با اينكه در جٰاؤُكَ به صورت مخاطب آمده است و اين نكته براى تكريم و تعظيم مقام رسولخدا(ص) مىباشد. اين سياق عبارات براى بزرگداشت استغفار رسول خدا براى منافقان و بيان عظمت اين اقدام پيامبرگرامى اسلام است. همچنين براى توجه به اين نكته است كه شفاعت كسى كه نام رسول الهى بر او نهاده شده است، جايگاه ويژهاى دارد و وصف شرافتمندانه فرستاده خدا بودن، طاعت و فرمانبردارى از او را واجب مىگرداند؛ به عبارت ديگر، اطاعت از رسول خدا، در گستره رسالت پيامبر(ص) از سوى خداوند قرار مىگيرد كه در ابتداى همين آيه آمده است: وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ رَسُولٍ إِلاّٰ لِيُطٰاعَ بِإِذْنِ اللّٰهِ 1 فعل «وجدوا» يعنى آنان از طريق خبرى كه داده شد، دانستند توبهشان پذيرفته، و رحمت الهى شامل حال آنان شده است.
«ابوعبدالله رازى» نيز در اينباره گفتارى دارد كه خلاصه سخن او چنين است:
ضميمه كردن استغفار رسول خدا براى آنان به استغفار خودشان، به علت اين است كه آنها با پذيرش حكم طاغوت، با حكم الهى مخالفت ورزيدند و به رسولخدا(ص) توهين و بىاحترامى كردند. پس واجب شد كه از رسول خدا درخواست استغفار كنند، يا شايد به دليل راضى نبودن از حكم رسول خداوند، تمرد ورزيدند وآنگاه كه توبه كردند، واجب شد با رفتن نزد رسولخدا(ص) از او بخواهند برايشان استغفار كند تا به اين ترتيب، سرپيچى از آنان