1) . بحارالانوار, ج99, ص374؛ علل الشرايع, ص459.

2) . همان، ص272.

3) . امام صادق(ع) پاسخ پدر بزرگوارشان را به علت تشريع طواف چنين بيان فرمود: «إِنَّ اللَهَ عَزَّوَجَلَّ لَمَّا أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يسْجُدُوا لآِدَمَ رَدُّوا عَلَيهِ فَقَالُوا (أَ تَجْعَلُ فِيهٰا مَنْ يُفْسِدُ فِيهٰا وَ يَسْفِكُ الدِّمٰاءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ) قَالَ اللهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى (إِنِّي أَعْلَمُ مٰا لاٰ تَعْلَمُونَ) فَغَضِبَ عَلَيهِمْ ثُمَّ سَأَلُوهُ التَّوْبَةَ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يطُوفُوا بِالضُّرَاحِ وَ هُوَ الْبَيتُ الْمَعْمُورُ وَ مَكَثُوا يطُوفُونَ بِهِ سَبْعَ سِنِينَ وَ يسْتَغْفِرُونَ اللهَ عَزَّوَجَلَّ مِمَّا قَالُوا ثُمَّ تَابَ عَلَيهِمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ وَ رَضِى عَنْهُمْ فَهَذَا كَانَ أَصْلُ الطَّوَافِ ثُمَّ جَعَلَ اللهُ الْبَيتَ الْحَرَامَ حَذْوَ الضُّ‍-رَاحِ تَوْبَةً لِمَنْ أَذْنَبَ مِنْ بَنِى آدَمَ وَ طَهُوراً لَهُمْ»؛ «هنگامى‌كه خداوند به ملائكه امر كرد آدم را سجده كنند، آنان به خداوند گفتند: «آيا كسى را در زمين قرار مى‌دهى كه در آن فساد و خونريزى مى‌كند. ما تو را تسبيح و تقديس مى‌كنيم». خداوند گفت: «من چيزهايى مى‌دانم كه شما نمى‌دانيد». پس خداوند بر ملائكه خشمگين شد. سپس ملائكه توبه كردند. پس خداوند به آنها دستور داد به ضراح كه همان بيت المعمور است، طواف كنند. ملائكه هفت سال طواف كردند و از آنچه گفته بودند, استغفار نمودند تا خداوند آنها را بخشيد و از آنها راضى شد. اين اصل طواف بود. سپس خداوند بيت‌الحرام (كعبه) را به محاذات ضراح براى توبه گناهكاران بنى‌آدم و طهارت آنها قرار داد. الكافى, ج4, ص187؛ وسائل الشيعه, ج13, ص294؛ بحارالانوار, ج11, ص120.