135اندازه كوه احد در ترازوى اعمال، پاداش قرار مى‌گيرد. ¹

از اين‌رو پيامبر خدا(ص) در جاى ديگر فرمود:

سَبعةٌ في ظِلِّ عَرشِ الله عزوجل يومَ لا ظِلَّ إلّا ظلُّهُ... ورجُلٌ ذَكرَ اللهَ عزوجل خاليا ففاضَتْ عَيناهُ مِن خَشيةِ الله. ²

در آن روز كه سايه‌اى جز سايه عرش خدا نيست، هفت تن در سايه عرش اويند: ... و مردى كه در خلوت، ياد خداوند عزوجل كند و از ترس خدا اشك از ديدگانش سرازير شود.

از اين‌روايات مى‌توان برداشت كرد كه اشك چشم، نمودى از قلب و احساس دينى است؛ چنان‌كه خشكى چشم از قساوت قلب ³ و قساوت قلب از گناه دانسته شده است. ⁴ از اين‌رو امام صادق(ع) فرمود:

«طَلَبتُ نُورَ القَلبِ فوَجَدتُهُ في التَّفَكُّرِ والبُكاءِ» ⁵؛ «روشنايى دل را جويا شدم و آن را در انديشيدن و گريستن يافتم».

يكى از نام‌هاى مكه، «بكه» است. اين تعبير در قرآن ذكر شده است؛ آنجا كه خداوند مى‌فرمايد:

(إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمِينَ) (آل‌عمران: 96)

نخستين خانه‌اى كه براى مردم بنا نهاده شد، همان است كه در سرزمين مكه است كه پربركت و مايه هدايت جهانيان است.