63
ج) راستگويى
سخن بايد بيانكننده واقعيات، و بدون هرگونه دروغى باشد.
دلا راستى گر كنى اختيار
على (عليه السلام ) راستگويى و دورى از دروغ را بهترين ادب معرفى مىكند و مىفرمايد: «
تَحرّي الصِّدقِ وَتَجَنُّبُ الكَذِبِ أجْمَلُ شِيمةٍ وَأفضَلُ أدبٍ » 1؛ «قصد راستگويى و دورى از دروغگويى، زيباترين خصلت و بهترين ادب است».
6. يارى كم توانها
امروزه زائران به صورت گروهى و كاروانى به سفر معنوى حج و عتبات مىروند و خواه ناخواه در ميان زائران افراد مسن، پيرمرد و پيرزن، ناتوان و ضعيف وجود دارند كه در كشيدن بار خود ناتوان و در سوار و پياده شدن كُند و ضعيف هستند. از اينرو، زائران جوانتر و توانمندتر بايد رعايت ادب كرده و از كنار آنها بىتفاوت نگذرند و با حوصله و بردبارى به آنان كمك كنند و كندى آنان موجب نشود به آنان تندى و پرخاش شود.
7. پرهيز از عبوسى و ترشرويى
زائر بايد به اين امر توجه داشته باشد كه همسفران و مردمى كه در طول زيارت با او همراه و هماتاق هستند از خانواده و آشنايان دور هستند و گردوغبار فراق و دلتنگى بر چهره دارند؛ اگر همسفر و هماتاقى او هم اخمو و عبوس باشد دلتنگىها بيشتر مىشود. با گفتن لطيفههاى آموزنده و شوخىهاى مؤدبانه مىتوان رنج سفر و دورى از آشنايان را كم كند. داشتن چهرهاى خندان از توصيه اولياى دين است. مردى خدمت رسول