291

اما ايشان در امورى كه مربوط به اسلام و بيت‌المال مسلمانان مى‌شد، بدون كمترين چشم‌پوشى برخورد مى‌كرد. وقتى حضرت خبردار شد كه يكى از استانداران او از بيت‌المال سوء استفاده كرده است، در نامه‌اى با لحنى شديد براى او نوشت:

از خدا بترس و اموال اين مردم را به آنها بازگردان! اگر اين كار را نكنى و خداوند به من امكان دهد كه بر تو دست يابم، وظيفه‌ام را در حق تو انجام خواهم داد و با شمشيرم كه هيچ‌كس را با آن نزده‌ام، مگر اينكه به جهنم وارد شده است، تو را مى‌زنم. به خدا سوگند! اگر حسن و حسين مثل كارى را مرتكب شوند كه تو كرده‌اى، هيچ پشتيبانى از آنها نمى‌كنم و از جانب من به مقصود خود نمى‌رسند تا اينكه حق را از آنها باز ستانم و ستمى را كه روا داشته‌اند، دور كنم. ¹

در روابط اجتماعى اگر دوست، همكلاسى، هم اتاقى و همسفر شما بر اثر بى‌توجهى كارى كرد كه حقوق فردى شما ضايع شد، اخلاق اسلامى اقتضا مى‌كند كه با تغافل از آن اشتباه بگذرى. شايد سكوت تو، او را تنبيه كند و چنين رفتارى را تكرار نكند.

بيچاره حاجى، گرفتار يك بام و دو هوا شده بود. در اتاق او دو زائر بودند كه يكى سينوزيت داشت و از باد كولر گريزان بود و ديگرى مايل بود كه كولر مدام روشن باشد.

همسفران بايد اهل گذشت باشند، در غير اين صورت نزاع و كشمكش پيش مى‌آيد. گذشت، چشم‌پوشى و تحمل ديگران، از «بايدهاى» همسفرى است. ²

برخورد رسول اكرم (صلى الله عليه و آله ) با حكم بن ابى‌العاص

تغافل و چشم‌پوشى، درباره اشخاصى سودمند است كه شايستگى بهره‌گيرى از آن را داشته باشند؛ اما فرومايگانى كه بر اثر چشم‌پوشى، جسورتر مى‌شوند و بر خطاها و