271اى زائر سرزمين وحى، هنگامى كه به خدمت رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله ) و اهلبيت گرامى او (عليهم السلام ) مشرف مىشوى و به آنان توسل مىجويى و آنان را نزد خدا شفيع قرار مىدهى، آيا در اين ادعاى خود و در پيمانهايى كه با رسول رحمت (صلى الله عليه و آله ) مىبندى، صادق هستى؟
آيا زمان استلام حجر كه به منزله دست خداوند است، مىدانى كه با خداوند بيعت مىكنى؟ آيا در اين بيعت و تعهد، صداقت دارى؟
2. صدق در رفتار
گاه سخن انسان، راست و مطابق با واقع است، اما طبق آنچه مىگويد عمل نمىكند؛ يعنى رفتارش متفاوت با سخنى است كه به زبان مىآورد. چنين شخصى از صدق در رفتار، برخوردار نيست. قرآن كريم، كسانى كه ميان رفتار و گفتار آنها هماهنگى نيست، سخت نكوهش كرده و رفتار آنان را موجب خشم و غضب الهى شمرده است:
( يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مٰا لاٰ تَفْعَلُونَ * كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللّٰهِ أَنْ تَقُولُوا مٰا لاٰ تَفْعَلُونَ ) (صف: 1 و 2)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! چرا سخنى مىگوييد كه عمل نمىكنيد؟! نزد خدا بسيار خشمآور است كه سخنى بگوييد كه عمل نمىكنيد!
اميرمؤمنان على (عليه السلام ) مىفرمايد: «هر كس در مقام راهنمايى، بايد به آنچه مىگويد عمل كند و در امور تحت امر خود پيش قدم باشد». امام صادق (عليه السلام ) نيز در اين باره مىفرمايد: «
كُونوُا دُعاةَ النّاسِ بِاَعمالِكُم وَ لا تَكُونُوا دُعاةً بِاَلسِنَتَكُم » 1؛ «مردم را با اعمالتان به كار نيك بخوانيد. نه اينكه (فقط) با زبان به كار نيك دعوت كنيد».
رفتار انسان، بهترين مبلغ براى جذب كردن ديگران است. وقتى انسانها رفتار پسنديدهاى را مشاهده مىكنند، ناخودآگاه بهسوى آن متمايل مىشوند و صاحب آن را